چهار شب توی بیمارستان بستری بودم فقط چهارشب اما تمام مدت  به سوژین فکر  میکردم به دختر کوچولوی ٧ ماه ای که رنج شیمی درمانی را کشید

محیط بیمارستان آزارم میداد

وقتی پرستار  آنژیو کت را توی دستم زد,

دستم درد نگرفت بلکه تمام روح و جسمم آزرده شد از گزند تصور لحظه ای که دستهای نحیف سوژین کوچکم  چگونه این درد را تحمل کرد

شکر خدا سوژین نازنینم الان خوب خوب خوب خوب شده

و مامانش به شکرانه این سلامتی تصمیم به انجام یه کار بزرگ گرفته یه کار بزرگ برای کودکانی که درگیر این بیماری هستند

این آدرس وبلاگ سوژینه ! یه سری بزنین http://dokhtaramsoujin.blogfa.com/